|
از زردچوبه داروهاي زيادي به شكل
خوراكي و موضعي تهيه ميشود كه محصولات موضعي مانند؛ پماد، روغنها،
كرم و لوسيون براي زخمها، اگزما و ورم به كار ميرود و اشكال خوراكي
آن به صورت قرص، شربت و آمپول استفاده ميشود. زردچوبه از زمان قديم در
طب آيورودا به عنوان ضد ورم و ضد آرتريت مصرف ميشود. همچنين در
فارماكوپههاي گياهي (دارونامههاي گياهي) چين و ژاپن، از زردچوبه
بعنوان داروهاي رسمي نام برده شده است و دركشور كره نيز زردچوبه بعنوان
دارو به كار ميرود. تحقيقات زياد كلينيكي و فارماكولوژي سالهاي اخير،
چندين اثر با اهميت زردچوبه را تأييد كرده است. از اثرات مهم زردچوبه
اثر صفراآوري و تحريك ترشح پانكراس آن را ميتوان نام برد. تحقيقات بر
روي اسانس زردچوبه نشان داده است كه داراي اثر صفراآور و حل و دفع سنگ
مثانه ميباشد. كوركومين (Curcomin) مهم
ترين ماده مؤثر زردچوبه، داراي خواص ضد سموم كبد، ضد ورم. ضد سرطان و
ضد عفونت است. از اثرات ديگر كوركومين كه به تازگي تأييد شده است، خواص
ضد موتاژن، ضد ايدز و ضد اكسيدان آن ميباشد. ماده ديگر زردچوبه به
نام ar–Turmerone
داراي خاصيت ضد سم مار بوده و قادر به خنثي كردن بسياري از سموم
مارهاست.
 |