ساخارين

ساخارين اولين قند مصنوعي بود كه به طور تصادفي توسط شيميداني به نام فالبرگ، هنگامي كه وي روي يك ماده نگهدارنده غذايي جديد كار مي‌كرد، كشف شد. در طي جنگ جهاني دوم به دليل كوپني شدن شكر ميزان مصرف ساخارين افزايش پيدا كرد و تا سال 1917 ساخارين در آمريكا و بعد از آن در اروپا نيز استفاده شد. در سال 1960 نتايج تحقيقات نشان داد كه ساخارين در موش سبب ايجاد سرطان مي‌شود. نتايج تحقيقات بعدي تاييد كننده افزايش بروز سرطان مثانه در موش‌ها بود و پس از آن FDA  مصرف آن را محدود نمود و در سال  1977 مصرف آن در كانادا نيز ممنوع شد. ولي نتايج تحقيقات بعدي ايجاد سرطان در انسان را به اثبات نرساند.

ساخارين  300 برابر شيرين‌تر از شكر بوده و بر خلاف شكر كالري كمي داشته و سبب افزايش قند خون نمي‌شود. توليد ساخارين آسان بوده، در مقابل حرارت پايدار مي‌باشد. ولي بزرگترين عيب آن، نقشش در ايجاد سرطان مثانه در موش است. منتهي در انسان از نظر كارسينوژنيسيته (سرطان‌زايي) بي‌خطر تشخيص داده شده است. ولي طبق دستور FDA  در آمريكا كليه تركيبات حاوي ساخارين بايد داري هشدار فوق باشند كه اين تركيب حاوي ساخارين بوده و در موش‌هاي آزمايشگاهي سبب سرطان مي‌شود.

علت ايجاد سرطان در موش، واكنش شيميايي ايجاد شده با تركيبات خاص موجود در ادرار موش است. ولي ادرار انسان فاقد اين تركيبات است. به دليل ايجاد سرطان مثانه در مادر و جنين در حيوانات آزمايشگاهي بهتر است زنان در دوران بارداري از آن مصرف نكنند.

آسپارتام

دومين قند مصنوعي بود كه در سال 1965 توسط شيميداني به نام جيمز شالتر كشف گرديد. مصرف آسپارتام در سال 1981 توسط FDA  تاييد و پس از آن در سال 1996 در كليه نوشابه‌ها و غذاهايي مانند شربت ها، سس، سالاد و بعضي از تنقلات استفاده شد.

آسپارتام 180 تا 200 برابر شيرين‌تر از شكر بوده و توليد آن آسان است. ولي در برابر حرارت پايدار نبوده و در اثر حرارت ديدن، خاصيت شيريني خود را از دست مي‌دهد. آسپارتام در مقادير زياد در موش تومور مغزي ايجاد مي‌كند، ولي در ليست كارسينوژن‌هاي انساني قرار ندارد. مصرف مقادير متوسط آسپارتام در دوران بارداري ايمن مي‌باشد.

با اين حال آسپارتام داراي عوارض بسيار زيادي است كه مصرف آن را محدود مي‌نمايد از جمله: حملات پانيك كه يك عارضه شايع ناشي از مسموميت با اين قند است، تشنج، صرع، گيجي، ميگرن، سردرد شديد، از دست دادن حافظه، اختلالات تكلم به صورت تكلم بريده بريده، بي‌حسي انتهاها، خستگي مزمن، بي‌خوابي،  تحريك‌پذيري، فوبيا (ترس مرضي)، تغييرات تشخيصي واضح، تاكيكاردي، واكنش‌هاي آسمي، درد قفسه سينه، افزايش فشارخون، تهوع و استفراغ، اسهال، دردهاي شكم، بلع دردناك، خارش، كهير و ساير واكنش‌هاي آلرژيك، افزايش يا كاهش قند خون، اختلالات قاعدگي، اختلالات جنسي، كاهش ميل جنسي در مردان، سوزش ادرار، افزايش تشنگي، افزايش وزن، ادم، نازك شدن موها، ريزش مو، درد مفاصل، تومور مغزي تاييد شده در حيوانات و مرگ.

مصرف آسپارتام بيماريهاي زير را تشديد كرده يا علائم آن‌ها را تقليد مي‌كند: فيبروميالژي، آرتريت، اسكلروز مولتيپل، پاركينسون، لوپوس اريتماتو، حساسيت به مواد شيميايي، ديابت و مشكلات ناشي از آن، آلزايمر، نقص هاي هنگام تولد، سندرم خستگي مزمن، لنفوم، بيماري لايم، بيماري اختلال در توجه، بيماريهاي پانيك، افسردگي و ساير بيماريهاي رواني.

لینک های دیگر برای دسترسی آسانتر شما به صفحات این سایت